Neverwinter Nights 2: Review

Neverwinter Nights 2 – Het tweede onafhankelijke project van het bedrijf Obsidian Entertainment, wiens personeel wordt vermeld Black Isle Studios En Blizzard Entertainment. Ik herinner me dat de eerste was Star Wars: Knights of the Old Republic 2, Het bleek, op zijn zachtst gezegd, niet te goed. Bestel – Bioware, Hij creëerde het eerste deel van de hit over de Jedi, hielp bij de ontwikkeling van voortzetting, maar het resultaat was betreurenswaardig: een slecht uitgewerkte plot, slecht niveauontwerp, saaie quests en achterwaartse afbeeldingen hebben de indruk van gameplay volledig verpest. De ontwikkelaars ondernamen een nieuwe poging om voet aan de grond te krijgen in de RPG-OGR-markt door het tweede deel van een ander geesteskind van Canadese ambachtslieden- Neverwinter Nights. In plaats van ruimtebases, zal het nu de kerkers moeten beschermen, en Necromancers zullen de rol van kwaadaardige Siths spelen. In het universum echter Star Wars, dat in Vergeten rijken, Evil dompelt niet af en maakt plannen, hoe deze wereld te veroveren, tegelijkertijd klootzakken voor iedereen.Betsomnia Casino beoordeling

Held van het moeras

Het hangt natuurlijk alleen van ons af of het kwaad zal worden gestopt of het lokale einde van de wereld zal komen. Vrij bekend scenario voor de meeste games. Pas nu, op basis van basis, is het soms mogelijk om een ​​verhaal te bedenken waaruit het onmogelijk is om jezelf weg te scheuren totdat je alles tot het einde weet. Helaas, K Neverwinter Nights 2 Dit is niet van toepassing. Het lokale verhaal kan niets anders bieden dan de standaard set plotbewegingen.

Neem tenminste het begin. Het inheemse dorp van de hoofdrolspeler viert de vakantie van het gewas;Iedereen heeft plezier, verheugt zich, de burgemeester van de nederzetting geeft de prijzen aan de winnaars van de wedstrijden. En plotseling een horde bloeddorstige dwergen, die iedereen onuitnodigingen doodt, vliegt uit het niets (ik ben bang om te onthouden hoeveel RPG op deze manier begon). Zoals altijd, de redding van een klein thuisland in je handen. De locatie wordt methodisch schoongemaakt van vijanden en alle actie wordt bekroond met een heroïsch gevecht op het broodveld. Maar het ziet er zo uit: een scriptvideo toont een lijn van 10 monsters die uit het bos kruipen. Zodra het hele detachement dat in een zelfmoordaanval gaat, wordt vernietigd, wordt u de tweede zelfde partij van kanonvoer getoond, vervolgens de derde … in theorie, een sfeer van een ongelijke strijd met een numeriek superieure vijand, die de overblijfselen van de lokale militie met u wil vernietigen. In feite wordt dit allemaal in een pak slaag van drie dozijn domme klonen. Verder. Het blijkt dat boze geesten om een ​​reden binnenkwamen, maar op zoek naar een bepaald zilveren fragment. Naar verluidt werd hij gevonden na de strijd die het dorp enkele jaren geleden vernietigde. Nadat deze wieg in handen is, is het tijd om naar de stad Neverwinter te gaan. Het is daar dat het geheim van het oude artefact zal zijn om op te lossen.

In hun interviews hebben de auteurs de nadruk gelegd dat in alle moderne RPG het plot is gebouwd op het principe van de oorspronkelijke uitverkorenheid van de hoofdrolspeler. Zoals, hij krijgt de kans om het lot van de wereld te vroeg te geloven. “Dit is onrealistisch! Maar in ons spel ben je van een eenvoudige inwoner van een provinciaal dorp naast het moeras, je zult geleidelijk een echte held opvoeden!» – Paphino verzekerde ons bij Obsidian Entertainment. Hoe hun nakomelingen in de praktijk verschilt van andere soortgelijke spellen, is het onmogelijk te begrijpen. Bewustzijn van gekozenheid komt nadat je bijna het hele leger hebt afgesneden dat de nederzetting heeft aangevallen, en niet vertrekt tot het einde.

Quests zijn verdeeld in basis (plot) en optioneel. Beide zijn echter even saai en secundair. Taken kunnen heel anders zijn: zoek een gestolen ding, bespaar gijzelaars, knock -out geld van de schuldenaar. In de regel komt alles echter neer op een gevecht. Het vinden van een quest -item betekent het schoonmaken van de hele kerker of het herenhuis en in de verste kamer om de felbegeerde kist te ontdekken. Bevrijd de gevangen vluchtelingen – alstublieft! Het is alleen nodig om alle bandieten in het kamp te doden, te praten met de leider van de geredde boeren en een nieuw deel van de schurken te vernietigen, uit het niets gematerialiseerd. Dit is natuurlijk erg realistisch.

Trouwens, tot de kwestie van geloofwaardigheid – veel gebeurtenissen in Neverwinter Nights 2 voorkomen dat elke logica omzeilt. In het midden van de witte dag kun je bijvoorbeeld aanvallen in het stadscentrum van de stad vanuit dezelfde bende die een inheems moeras aanviel aan het begin van het spel. Er is een furieuze strijd, en op een afstand van een paar meter staan ​​en rustig gesprekken, de bewakers, volledig onverschillig voor wat er gebeurt. Burgers passeren, zonder zelfs hun hoofd naar de geluiden van de strijd te draaien. En ze gaan, moet ik zeggen, niet in hun dringende zaken, maar gehoorzamen aan de wil van een eenvoudig script, dat beweging van punt A tot punt B zet. De dagelijkse routine? Imitatie van het echte leven? Heb genade, voor deze modieuze «functies» contact Vergeetachtigheid of Gothic 3, En we hebben alles op de ouderwetse manier!

Waar je ook met je feest komt, ze zullen je constant willen vermoorden. Naar de uitdrukking «Ik zal je vermoorden!», Gebruikt in verschillende variaties, went u aan het tweede uur van het spel. Er wordt gezegd door iedereen die niet lui is, en de formidabele verschijning van de vier gewapend aan de tanden van de helden stoort niemand. Daders zijn wanhopig dapper of vrij dom. De tweede veronderstelling wordt direct bevestigd in het gevecht wanneer de vijand je krijger omringt, waardoor boogschutters en goochelaars zichzelf van een veilige afstand kunnen schieten. Andere tegenstanders, die op afstand staan, zullen nederig wachten op hun lot, in plaats van toevlucht te nemen tot het helpen van kameraden.

Uiteindelijk is het hele heroïsche verhaal snel saai en begint het heroïsche geeuw te roepen. Nadat je nog niet Neverwinter hebt bereikt, zal het je niet schelen dat er necromancers waren met deze zilveren fragmenten en waarom plotseling eenheden van Undead verzamelen. De situatie wordt enigszins opgeslagen door de personages die met je reizen. Wat is op zijn minst een Nyesh (Neeshka) waard-een dief-sloot met een schattig gezicht en een boring. Ze is constant vernederd vanwege de hoorns op haar hoofd, en ze blijft niet in de schulden, royaal praten met anderen «complimenten». De domme dwerghelgar (Khelgar Ironfist), die gewoon niet kan wachten om iemand te breken naar een paar ribben. Wanneer de ouderen praten, voegt hij altijd iets ongepasts in, en dit leidt tot een gevecht. De bijnaam houdt niet van het gezicht, maar niet omdat ze tegen bloedvergieten is. Wil gewoon geen onnodige problemen, waaraan ik gewend raakte, ronddwalen. Dit echtpaar, en zelfs jij zelf, probeert van tijd tot tijd de ware druïde elani (Elanee) te instrueren. Ze is de personificatie van goedheid en gerechtigheid en uit het hart is verontwaardigd wanneer je slecht handelt. Eigenlijk is het precies dat elk van de personages deelneemt aan een gesprek, zelfs een lege schermutseling maakt met de volgende overvallers interessant en levendig. De structuur van de dialogen zelf is ook aangenaam, er zijn veel antwoordopties, zoals in het eerste deel Neverwinter Nights. Meestal kan elk conflict worden opgelost met behulp van uw welsprekendheid (tenzij de parameter Charisma natuurlijk goed is gepompt, evenals de overeenkomstige vaardigheden): diplomatie, leugens, bluf of banale bedreigingen. Een ander ding is dat na een dozijn bijna identieke situaties zich verveelt en je begint gewoon agressors te vernietigen.

Potemkin -kerkers

Het hele spel verlaat het gevoel van niet -natuurlijke, de kunstmatigheid van alles wat er gebeurt niet. Het lijkt erop dat de wereld om ons heen helemaal geen wereld is, maar kartonnen landschap dat de scène versiert. Van het pad dat door de ontwikkelaars is gelegd, kunt u niet naar het bos gaan en op dieren jagen – de cursor zal de vorm aannemen van een gekruiste cirkel. Beter niet afgeleid en ga naar dat verlaten fort, 30 meter van je van je aan de andere kant van het niveau. Ja, de locaties hier zijn niet alleen klein, maar erg klein. En ze dienen elk doel (je dacht dat je gewoon kunt gaan zoeken naar oude artefacten in de genoemde ruïnes? Wat de verkeerde manier ook is – hun bezoek is een puur plot). Ik begrijp dat we verwend zijn door expansies van meerdere kilometer Vergeetachtigheid En de rijkdom van de wereld Gotisch, Maar zelfs in het origineel Neverwinter Nights Er was meer spelruimte!

Helaas wordt de lokale «karton» hier niet alleen in uitgedrukt. U staat bijvoorbeeld naast het landhuis: de gebruikelijke cottage met twee storingen. Maar je moet gewoon naar binnen gaan, omdat je tot je verbazing een uitgebreid systeem van gangen en kamers zult vinden, meer overeenkomend met een soort kasteel. Die daar stotterden over realisme? De interieurdecoratie van het pand ziet er echter goed uit. Obsidian besloot te verbeteren na schande van Star Wars: Knights of the Old Republic 2, En we zullen niet langer naakte kubieke zalen zien. Integendeel, elke kamer wordt gedwongen door verschillende meubels, de muren zijn versierd met schilderijen en veel allerlei kleine dingen liggen op de tafels. Maar dit alles is dood, niet -interactief. Het maximum dat kan worden gezocht naar sommige kisten en kasten, de rest van de items voeren een decoratieve functie uit. Hoewel het waarschijnlijk ten goede is, want in gesloten ruimtes begint het spel vreselijk te remmen. In een dergelijke situatie zou ik het interieur niet willen bewonderen, maar liever weg.

Hier aan de oppervlakte toont de motor de prestaties, zonder problemen die schattige landschappen tekenen. Visueel kijkt alles naar de harde vier. Texturen met hoge resolutie, nette modellen van personages, pantser sprankelend in de zon. Maar als het gaat om de strijd … helaas, kleurvol gevechten van Neverwinter Nights Verbleef in het verleden. Je zult niet langer zien hoe je krijger stuitert, de aanval van de vijand ontwijkt of het schild vervangt, de klap blokkeert. De nauwe strijd komt neer op de methodische golf van wapens, geen parrying, gevechtsrecepties zijn absoluut monotoon. Eerder werd de illusie van een echt gevecht gecreëerd, nu migreerde ze naar de categorie conventies.

Met een goede vrouw niet beter. Een paar geluiden zoals «een schok op een pan» is alles wat je kunt horen in een hand -hand tot -hand gevechten, ongeacht waar de jagers in gekleed zijn en welke wapens vechten. Plus constante ohi, ahi, gebrul en stervende kreten. Als je hier niet aan denkt, lijkt het geluidsontwerp heel aanvaardbaar. Pas uiteindelijk begrijp je dat er geen gevoel van drive is, alles is op de een of andere manier monotoon.
Maar voor dialogen kun je veel vergeven, hoewel niet allemaal. De meeste stemmen worden bijna perfect opgepikt. En de acteurs worstelen om het karakter van de personages over te brengen, hun emoties.
Muziek … ze is hier. En omdat een achtergrond helemaal niet slecht is, neemt het niet de moeite, maar claimt niets anders. Zelfs de melodie die in het hoofdmenu klinkt, vangt niet. Maar muzikale begeleiding is misschien wel het belangrijkste onderdeel bij het creëren van de juiste sfeer! Met verlangen herinner ik me de mars van de republiek of het thema van Darth Malak van Star Wars: Knights of the Old Republic..

Bijnt de bijna volledige afwezigheid van insecten, die steeds zeldzamer worden voor moderne projecten (steen in een bijtende tuin op beide benen Gothic 3)). De enige ernstige fout die erin geslaagd is om te vinden, is een probleem met het lettertype. Soms verschijnen hiërogliefen na een paar uur spel in plaats van normale tekst. Het is voldoende om opnieuw op te starten en alles keert terug naar normaal. De patch moet deze fouten echter repareren.

Laatste opmerkingen:

Neverwinter Nights 2 – Zeer goede RPG, duidelijk het volgen van de canons van het genre, maar volledig beroofd van hoogtepunten, originaliteit. Tegelijkertijd weigert ze de gameplay -prestaties van de afgelopen jaren te herkennen, ergens op het niveau van 2000 vastzitten. De saaie plot wordt enigszins opgefleurd door de bestudeerde personages en interessante dialogen. En schattige afbeeldingen en speciale effecten proberen de ellendige animatie te verbergen. Soms wordt het spelen interessant, maar meestal zul je je waarschijnlijk vervelen, waardoor je trappen distribueert naar tientallen mensen. Hoop blijft alleen op een multiplayer en een ingebouwde ontwerper, met de hulp waarvan iedereen zijn eigen niveau of zelfs een volledig geveeld spel kan maken. Wie weet zullen fans misschien kunnen bereiken wat Obsidian Entertainment niet opnieuw kon.

Gameplay: ouderwetse RPG, geen originaliteit claimen. Dungeons strippen van monsters, het uitvoeren van eenvoudige missies en interessante dialogen.
Graphics: high -quality -texturen, heldere speciale effecten, onhandige animatie en motorremmende in de kamers.
Geluid: geweldige stemacteerpersonages. Al het andere is berucht.